لجستیک چگونه به محیط زیست کمک می کند؟

لجستیک سردخانه

 

لجستیک سبز، که با عنوان لجستیک محیط زیست نیز شناخته می شود، به سیاست ها و تدابیر پایدار متمرکز بر کاستن از تاثیر لجستیک بر محیط زیست، اشاره دارد. این نوع لجستیک، شامل پیکربندی فرآیندها، سازه ها، سیستم ها و تجهیزات مورد استفاده در حمل و نقل، توزیع و انبارداری کالاها می باشد.


 

در حال حاضر، بالغ بر نیمی از مصرف جهانی نفت و تقریبا ۲۰ درصد از مصرف جهانی انرژی، صرف حمل و نقل می شود. این در حالی ست که نزدیک به ۴۰ درصد از این مقادیر، مربوط به حمل و نقل شهری می باشد. در واقع، آژانس بین المللی انرژی پیش بینی می کند که این ارقام تا سال ۲۰۵۰ عمدتا به دلیل پدیده خرید آنلاین، دو برابر شوند. بنابراین، صنعت لجستیک باید با در نظر گرفتن تعادل، بین رشد اقتصادی و حفاظت از منابع طبیعی، راهی هوشمندانه و خلاقانه تر برای توزیع کالاها پیدا کند.

لجستیک سبز
 

علیرغم اینکه لجستیک، به خاطر سطح بالای پایداری به عنوان یک صنعت، شناخته نشده است؛ هدف لجستیک سبز، سنجش ردپای کربن عملیات های لجستیک، کاهش آلودگی هوا، خاک، صدا و آب، و استفاده معقولانه از مواد خام می باشد.
 

مشتریان، نسبت به شرکت هایی که رویه های سبز را اعمال می کنند؛ حسی مثبت داشته و این اقدامات آن ها را ارج می نهند. با این وجود، اندازه گیری اثرات زیست محیطی فرآیندهای لجستیک و رد پای کربن محصولات، کاری بسیار دشوار است.

 

رسیدن به سطح لجستیک سبز، نه تنها نیازمند پول شرکت ها ست، بلکه به مشارکت دولت ها ـ از طریق ارائه مشوق های محیط زیستی ـ و فرهنگ مشتریان نیز احتیاج دارد.

 

برای رسیدن به یک اقتصاد سبز تر، به بیان دیگر، شرکت ها باید انتخاب کنند که تا چه حد می توانند در فعالیت های خود تغییر ایجاد کرده و عامل "اثر زیست محیطی" را در برنامه های استراتژیک و عملیاتی خود لحاظ کنند، که این امر احتمالا بر تجارت آن ها تأثیر خواهد گذاشت. چالش اصلی در اینجا، پیدا کردن مدل هایی است که به ما اجازه دهند میان مسائل مختلف، تعادل ایجاد کنیم. مسائلی از قبیل: کاهش هزینه ها، بهبود سطح خدمات، تعریف سطح موجودی مناسب و کاهش ردپای کربن عملیات های لجستیک.

 

در ﺁینده، شرکت ها، کارآیی زنجیره تأمین را به وسیله توانایی خود در ادغام اهداف سنتی لجستیک ـ هزینه و سطح خدمات ـ با اثر زیست محیطی، اندازه گیری خواهند کرد.

 

جایگزین‌ های پایدار

 

سرمایه گذاری در نوآوری به منظور اندازه گیری، تحلیل و بهبود ردپای کربن از طریق جایگزین هایی که به کاستن از آلودگی ها کمک می کنند، در این صنعت، فوریت فزاینده ای پیدا کرده است. تعدادی از این جایگزین ها عبارتند از:


 

  • استفاده از سیستم ‌های پیشرانه جایگزین برای وسایل نقلیه، مانند استفاده از خودروهای مبتنی بر گاز مایع، هیبریدی یا الکتریکی.

  • بهینه سازی مدیریت ناوگان. جدای از خرید خودرو هایی که آلودگی کمتری ایجاد می کنند؛ استفاده از سیستم هایی برای برنامه ریزی مسیرها و اولویت بندی ادغام محموله ها، امری ضروری است.

  • بهره گیری از حمل و نقل چند وجهی؛ به عبارت دیگر، استفاده از دو یا چند شیوه حمل و نقل برای انتقال بار، به منظور تلاش برای افزایش رقابت پذیری و کاستن از آلودگی.

  • استفاده از سلول های فوتووُلتاییک و دیگر سیستم های انرژی تجدید پذیر در مراکز لجستیک، که موجب کاهش مصرف برق و اثر زیست محیطی می شود.

  • یکپارچه کردن محموله ها به جهت کاستن از تعداد سفرها.

  • راه اندازی انبارها یا جایگاه های ویژه ای که با استفاده از آن، ترابران بتوانند ده ها بسته را در یک نقطه واحد تخلیه کنند.

  • شرکت دادن معیارهای زیست محیطی در اموری همچون سیاست های تأمین کالای مجدد، ویژگی های محصول، فرآیندهای تولید و محل تأمین کنندگان.

  • اجرای تدابیری برای کاستن از تولید زباله و افزایش بازیافت آن ها از انبارها.

 

 

  • بهبود فرآیندهای مدیریت موجودی و لجستیک معکوس.

 

 

نمونه هایی از پروژه های پایدار
 

  • "لین اند گرین" یک پیشگام اروپایی در این زمینه است که شامل بخش های متعددی می باشد که هدف تمامی آن ها، الهام بخشیدن به همکاری اعضای زنجیره تأمین برای کاستن از انتشار گاز دی اکسید کربن تا مقدار ۲۰ درصد در پنج سال آینده در فرآیندهای لجستیک ۵۰۰ شرکت تأیید شده در بلژیک، لوکزامبورگ، آلمان، جمهوری چک، اسلواکی و سوئیس می باشد. شرکت های مشارکت کننده در این طرح، همچنین از هزینه های خود کاسته، شفافیت و قابلیت ردیابی پذیری خود را افزایش داده و از تبادل دانش، بهره مند خواهند شد.

  • در همین حال، شرکت های دیگر در حال آزمایش گزینه استفاده از پهباد ها برای ارسال بسته های سبک در فواصل نزدیک هستند؛ این کار دسترسی به مناطق دور افتاده را آسان کرده و از ترافیک جلوگیری می کند.

  • یک مثال عالی دیگر برای لجستیک فواصل نزدیک، ارائه ارزان قیمت تحویل های کیلومتر آخر کالاها، با استفاده از دوچرخه سواران آزاد به عنوان کانال توزیع می باشد.

  • به همین ترتیب، برخی از شهرهای اروپایی هم اکنون دارای مینی هاب های شهری یا انبارهای کوچکی هستند که برای دسترسی به جاهایی که ورود وسایل نقلیه موتوری به آن ها مجاز نیست، تحویل کالاها را از طریق پیاده و یا به وسیله دوچرخه ارائه می کنند.


 

دیر یا زود، مشتری ها در کنار سایر عوامل مانند قیمت و کیفیت، شرکت ها را بر اساس اثر زیست محیطی آن ها ارزیابی می کنند. شرکت های لجستیک می توانند در مورد چگونگی دستیابی به این امر، مشاوره کنند.


 

شرکت سردخانه از اثرات زیست محیطی ناشی از عملیات لجستیک آگاه است؛ در نتیجه، این شرکت به طور مداوم، فناوری ها و روش هایی را برای کمک به کاستن از ردپای کربن به کار می گیرد. علاوه بر این، این شرکت در تمام راه حل های خود به استراتژی های پایدار، پایبند بوده و از بالاترین استانداردهای صنعت پیروی می کند.


 

منبع: Solistica

مترجم: رامین حیاتی

 

۵
از ۵
۸ مشارکت کننده

آخرین پست ها

تماس با ما

با ما تماس بگیرید و از مشاورین ما کمک بگیرید.
۰۲۶۳۲۷۷۵۴2۴
همه روزه ساعت 8 الی 19